167
با صدای رعـد و برق بیـدار شدم . ساعت از پنج گذشتـه بـود . زیـرلب کلی غـر زدم اولِ صبحـی
چون دیگه میدونستـم حالـا که بیـدارشـدم خواب بی خواب . میدونستـم یک ساعت بعدش زنگِ
بیـداریِ درده !
خیلی احسـاس خستگی و درمونـدگی میکنم .. لعنتـی تـرین روز تـوی یکی دو مـاهِ اخیـر دیـروز
بـود جدای از گـردن درد ، سـردرد و بی حالی که نمیذاشت هیچ کـاری انجـام بـدم . اِل میگفت
تـازه بعد از اون یه هفتـه ی مـزخرف آدم انقـد ضعیف میشه که جونِ نـداره تکون بخـوره حتی ..
تحملـم هرروز کم و کمتـر و درد در نظرم مقوله ی بزرگتـری میشه که دلـم نمیخواد ادامه بـدم ..
از امشب بایـد گردنبـند ببنـدم .. درد یه وقتـایی میشه سگِ سیـاهِ افسردگی که اگه شلـوغیِ
بچه هـا نبـود نمیدونـم چی میشد .
# دیشب دلم رفت بـرای ف دلـم میخواست محـکم بغلش کنـم !
پشتِ خط چنـدبـار سرفه کردم پرسیـد سرمـاخوردی گفتم نه گفت فلفـل دلمه خوردی ؟ مـن😂
- یـادش بخیـر فلفـل دلمه های پیتـزاتـو جدا میکـردیم ، دیگه بعد از دانشگـاه نرفتیـم عطاویـچ ..
+ از پنجـره پـاییـز میریـزه رو تختـم ..