هیچوقـت نمیتونم خبـر از دست رفتن آدم های مهم زندگـیم رو هضم کنـم.. همیشه چند روز و چند ساعت اول رو به

انکـار گذرونـدم. بـا خودم میگم که حتمن اشتبـاهی شده. حتمـن زنـده ست..

- آقای دانشی.. بابا رحیم! هی پشت گوش انداختـم و فکر کردم حـالـا حـالـاها وقت هست. امـا میخواستـم

امسـال بیـام ببینمـت.. حـالـا چیکـار کنم بـا اینهمه غم و عذاب وجدان؟